Diabetologia

Podczas wizyty lekarz dąży do oceny:

  • typu cukrzycy
  • czasu trwania choroby
  • rodzaju leczenia, jeśli pacjent był już wcześniej leczony
  • wartości poziomu glikemii, mierzonych samodzielnie przez pacjenta w domu – na czczo i po posiłkach
  • badań laboratoryjnych: hemoglobiny glikowanej (HbA1C), lipidogramu, poziomu kreatyniny

NASZ ZESPÓŁ

dr Biczysko-Mokosa

dr n. med. Agnieszka

BICZYSKO-MOKOSA

specjalista diabetologii i endokrynologii dziecięcej
specjalista pediatrii

dr Dziwura-Ogonowska

dr n. med. Joanna

DZIWURA-OGONOWSKA

specjalista diabetologii
specjalista hipertensjologii
specjalista chorób wewnętrznych

mgr Agnieszka Zielińska

mgr Agnieszka

ZIELIŃSKA

dietetyk

dr n. zdr. Anna Mikołajczyk-Kocięcka

dr n. o zdr. Anna

MIKOŁAJCZYK-KOCIĘCKA

fizjoterapeuta

CZYTAJ WIĘCEJ

Cukrzyca typu 2 jest najczęstszą chorobą metaboliczną, zaliczaną do grupy chorób cywilizacyjnych. U podstaw tego schorzenia leży tzw. insulinooporność, czyli zmniejszona wrażliwość tkanek na działanie insuliny.
W rozwoju cukrzycy typu 2 biorą udział czynniki: genetyczny, na który nie mamy wpływu oraz środowiskowy – otyłość, która wynika ze stylu życia i może ulec zmianie na skutek prawidłowego postępowania. Zwykle dotyczy osób w starszym wieku, jednak ze względu na epidemię otyłości moment zachorowania znacznie się obniżył i obecnie coraz częściej występuje ona u młodych otyłych osób.

Następujące objawy powinny skłonić pacjenta do wizyty u lekarza:

  • wzmożone pragnienie, oddawanie dużej ilości moczu, osłabienie, infekcje układu moczowego, utrata masy ciała
  • stwierdzenie podwyższonego poziomu glukozy (pow. 100 mg/dl na czczo)
Przebieg może być podstępny, często rozpoznaje się ją w momencie, gdy stwierdza się już zaawansowane powikłania – retinopatię cukrzycową, nefropatię cukrzycową, neuropatię cukrzycową, a także choroby układu krążenia – z chorobą niedokrwienną serca, zawałem mięśnia sercowego i udarem mózgu na czele.
Mimo ogromnego postępu w leczeniu cukrzycy, nadal najczęstszą przyczyną amputacji kończyn jest stopa cukrzycowa, a nefropatia cukrzycowa uznawana jest za najczęstszą przyczynę schyłkowej niewydolności nerek.
Głównymi czynnikami ryzyka rozwoju późnych powikłań cukrzycy są: przewlekła hiperglikemia, duże wahania glikemii w krótkim czasie, nadciśnienie tętnicze oraz podwyższone stężenie cholesterolu i lipidów. Dlatego pacjenci chorujący na cukrzycę powinni starać się o jak najlepsze wyrównanie tych parametrów.

Dzisiaj dzięki zaawansowanej samokontroli, szeroko zakrojonej kampanii edukacyjnej, zmierzającej do wczesnego wdrożenia odpowiedniej diety i zwiększeniu aktywności fizycznej, a także dzięki nowoczesnym lekom, mamy realne szanse, by do powikłań nie dopuścić.